Galicyjskie winnice w końcu XVIII wieku

O galicyjskich winnicach pisał Ewaryst Andrzej hr. Kuropatnicki pod koniec XVIII w. W 1786 r. wydał on w Przemyślu pracę o geografii ziem niedawno powstałej prowincji zwanej Galicja i Lodomerią. Nie było to dzieło naukowe, ale przynosi dla nas kilka interesujących informacji o winogrodnictwie na ziemiach polskich. Książka ta została wydana ponownie we Lwowie w 1859 r. i z tego wydania pochodzą zamieszczone fragmenty:

Pierwsza wspomniana winnica znajdowała się przy zamku w Melsztynie nad Dunajcem (dziś gmina Zakliczyn)

Jak widać węgierska winorośl nie najlepiej sprawdzała się w surowym klimacie nad Dunajcem – nie było wówczas nowych odpornych hybryd, nie dziwi więc, że powstawały wina słabej jakości. Oczywiście na skromnej mapie winiarstwa galicyjskiego nie mogło zabraknąć dzisiejszego Podkarpacia. W cyrkule dukielskim znajdowała się winnica J. Stojowskiego:

Niestety nie wiadomo nic o jakości tamtejszych win, zapewne nie zdobyły one szerszego uznania. Z pewnością praca nie odnotowała wszystkich winnic, ale zapewne nie były one nazbyt liczne. Można więc się cieszyć, że dzisiejsze winiarstwo jest o wiele silniej rozwinięte w stosunku do stanu z końca XVIII wieku, a wina przestały być „ordynaryjne”.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s